Οι Βασικές Αρχές Κινουμένων Σχεδίων, που διατυπώθηκαν από τους διακεκριμένους της Disney, Ollie Johnston και Frank Thomas, περιλαμβάνουν 12 κατευθυντήριες αρχές που στοχεύουν στην ενίσχυση της ζωτικότητας και της αφοσίωσης των animation. Αυτές οι αρχές περιλαμβάνουν το σκουός και το τέντωμα, την πρόβλεψη, το σκηνικό, τη δράση κατευθείαν μπροστά και τη πόζα για πόζα, τη δράση ακολουθώντας και επικαλυπτόμενη, αργή είσοδος και επιβράδυνση, τόξα, δευτερεύουσα δράση, συγχρονισμός, υπερβολή, συμπαγές σχέδιο και χάρισμα.

Το κινούμενο σχέδιο «Straight Ahead» περιλαμβάνει τη διαδοχική δημιουργία πλαισίων, ξεκινώντας από το αρχικό σημείο και προχωρώντας γραμμικά. Συνήθως χρησιμοποιείται για την απεικόνιση γρήγορων ή περίπλοκων κινήσεων. Αντίθετα, η κινούμενη εικόνα «Pose to Pose» ξεκινά με τη δημιουργία βασικών καρέ, ακολουθούμενη από την παρεμβολή των ενδιάμεσων καρέ. Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται συνήθως για να μεταδώσει συναισθηματικές ή δραματικές ακολουθίες.

Ο χρονισμός στα κινούμενα σχέδια προσδίδει βάρος και πρόθεση στις κινήσεις. Ο ρυθμός μιας δράσης, είτε βιαστικός είτε σκόπιμος, διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι θεατές αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα, τις προθέσεις ή τις εκτυλισσόμενες αφηγήσεις. Ο χρονισμός παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο στο συγχρονισμό των φυσικών ενεργειών με τον ήχο ή τον διάλογο.

Ο ρυθμός καρέ υπαγορεύει τον αριθμό των καρέ που εμφανίζονται ανά δευτερόλεπτο στο κινούμενο σχέδιο. Ένας υψηλότερος ρυθμός καρέ γενικά αποδίδει πιο ομαλή κίνηση, αλλά απαιτεί περισσότερους πόρους για τη δημιουργία και την απόδοση καρέ. Οι συνήθεις ρυθμοί καρέ περιλαμβάνουν 24, 30 ή 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο.

Το "Follow Through" και το "Overlapping Action" είναι τεχνικές με αποχρώσεις αλλά καίριας σημασίας στο animation. Το "Follow Through" περιλαμβάνει ορισμένα στοιχεία ενός χαρακτήρα που συνεχίζει να κινείται αφού ο χαρακτήρας σταματήσει την κύρια κίνησή του, μιμούμενος τη φυσική του πραγματικού κόσμου. Για παράδειγμα, όταν ένας χαρακτήρας σταματά να τρέχει, τα ρούχα και τα μαλλιά του μπορεί να συνεχίσουν να κινούνται προς τα εμπρός λόγω αδράνειας. Η "επικαλυπτόμενη δράση" αναφέρεται στη μετατόπιση των κινήσεων που πραγματοποιούνται ταυτόχρονα αλλά με διακριτούς χρόνους εκκίνησης. Για παράδειγμα, όταν ένα κινούμενο πουλί πετάει, η κίνηση των φτερών υστερεί ελαφρώς σε σχέση με την κίνηση του σώματος, εισάγοντας ρευστότητα και πολυπλοκότητα στο animation. Η κυριαρχία αυτών των τεχνικών εμβαθύνει τη βύθιση του θεατή και τη συναισθηματική σύνδεση με σκηνές κινουμένων σχεδίων, καθιστώντας τις απαραίτητες για σοβαρούς εμψυχωτές.

Το tweening, που προέρχεται από το "in-betweening", αποτελεί μια κριτική τεχνική κινούμενων σχεδίων που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία της ψευδαίσθησης της κίνησης. Περιλαμβάνει τη δημιουργία ενδιάμεσων πλαισίων που γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ δύο βασικών εικόνων, εξομαλύνοντας αποτελεσματικά τις μεταβάσεις για τη δημιουργία απρόσκοπτων κινήσεων. Ενώ αυτή η διαδικασία μπορεί να εκτελεστεί χειροκίνητα, πολλές λύσεις λογισμικού κινούμενων εικόνων την έχουν βελτιστοποιήσει και αυτοματοποιήσει. Το tweening παίζει καθοριστικό ρόλο στο animation διασφαλίζοντας ότι οι κινήσεις ρέουν ομαλά και φαίνονται φυσικές. Ελλείψει μεταβατικών πλαισίων, τα κινούμενα σχέδια μπορεί να παρουσιάζουν αστάθεια και ασυνάρτηση. Με την ενσωμάτωση του tweening, οι εμψυχωτές μπορούν να επιτύχουν ένα επίπεδο ρευστότητας και ρεαλισμού που ανεβάζει τη συνολική ποιότητα των κινουμένων σχεδίων τους, γοητεύοντας το κοινό με ρεαλιστικές κινήσεις.